Verslag van de lancering op valentijnsdag

19 feb Verslag van de lancering op valentijnsdag

Stukje voorlezen

Op Valentijnsdag was het zover; de geboorte van een boek en daarmee een schrijver.

Om 20.30 begon het Academiegebouw in Utrecht vol te stromen. Mijn naam prijkte op het bord bij de ingang, maar dat was niet heel hard nodig, want het was die avond het enige evenement in het prachtige pand. De hele week gierden de zenuwen al door mijn lijf, maar gelukkig hielden alle binnenkomende gasten me lekker bezig. Toen om 21.00 zo goed als iedereen binnen was, klom Jos van Uitgeverij Zilverspoor het opstapje op en nam het woord. Ik wist van tevoren niet precies wat hij ging zeggen en hoewel ik weet dat hij erg enthousiast is over mijn boek, verrasten de grote hoeveelheid aan complimenten me behoorlijk. Hij melde niet alleen dat hij dacht dat het het werk was van een professionele schrijver toen hij het manuscript onder ogen kreeg, maar ook dat hij het een ontzettend goed en slim geschreven boek vond. Ik kreeg het er warm van. En toen moest ik nog beginnen. Na de bos bloemen van Jos in ontvangst genomen te hebben, klom ook ik het opstapje op. Na de eerste zin met een haperingetje in mijn stem, vloog mijn tekst eruit. Ik had mijn blaadje met aantekeningen in mijn hand, maar keek er niet één keer op terwijl ik sprak over de totstandkoming van Krista als schrijver en het proces van het boek. Toen ik merkte dat ik de lachers op mijn hand had, kreeg ik er steeds meer lol in en zenuwen verdwenen als sneeuw voor de zon.

Na mijn introductie speech was het tijd voor een quiz, om het een beetje interactief te houden. De gasten leerden meer over de inhoud van het boek en de hoofdpersoon en moesten antwoorden door een boekenlegger omhoog te houden of niet. Vooral de vraag over de sm-kelder leverde meer vraagtekens op dan antwoorden en behoorlijk wat rumoer in de zaal. Uiteindelijk moest de winnaar van een exemplaar van het boek bepaald worden door een benaderingsvraag en weet nu iedereen dat het boek 279 pagina’s telt.

Uiteraard heb i1959480_722378391181759_7757761_nk ook een echt voorproefje gegeven door een stukje van het boek voor te lezen. Tot slot maakte ik van de gelegenheid gebruik om persoonlijk mijn dank te uiten aan verschillende van de aanwezigen en het eerste exemplaar te geven aan degene die ik het meest dankbaar ben, mijn grote liefde, Marco. Tot mijn verrassing pakte hij niet alleen het boek, maar ook de microfoon en sprak het publiek toe met lovende woorden over mij, waarop ik weer kon blozen.

Tevreden over het spannendste deel van de avond, nam ik naast Uitgever Jos plaats achter een tafel en kon meteen aan de slag met signeren. Vele vrienden, collega’s, familie en aandeelhouders namen een boek (en soms meerdere!) mee naar huis voorzien van mijn krabbels. Uiteraard werden er wat opmerkingen gemaakt over mijn aparte manier van het vasthouden van de pen, maar over mijn handschrift viel eens een keer niets te klagen, want ik deed heel erg mijn best om netjes te schrijven en iedereen met een leuke boodschap blij te maken. De tijd vloog voorbij en we hebben zelfs de catering wat langer door moeten laten gaan, omdat ik nog steeds aan het signeren was. Gelukkig waren er genoeg boeken en konden er telkens nieuwe doosjes opengetrokken worden.

Nadat de zaal ontruimt was kon ik met een aantal vrienden nog genieten van een afterparty in de kroeg en sloot ik voldaan mijn ogen rond 03.00uur. In slaap vallen bleek nog niet zo makkelijk na zo’n indrukwekkende en enerverende avond!

Nu schrijf ik dit nog nagenietend tussen alle bloemen in huis, die me herinneren aan de prachtige avond. Maar zelfs als de bloemen verwelken, de boekpresentatie van mijn debuut zal ik nooit vergeten!